Wielu rodziców pewnie ma wyrzuty sumienia, że ich dziecko spędza dużo czasu przed telewizorem. Utarło się przekonanie, że długi czas przed telewizją powoduje problemy z podzielnością uwagi a nawet ADHD. Naukowcy przyjrzeli się bliżej temu problemowi i niedawno opublikowali wyniki swoich badań.
Wnioski zostały opublikowane w czasopiśmie Psychological Science. Naukowcy ponownie przyjrzeli się poprzednim badaniom, które wskazywały na bezpośredni związek między spędzaniem czasu przed ekranem telewizora a problemami z uwagą. Ówczesne media szybko podchwyciły temat i wszyscy w krótkim czasie dowiedzieli się, że oglądanie telewizji przez dzieci jest złe.
Profesor psychologii na East Tennessee State University i współautor badania, Wallace E. Dixon, stwierdził, że:
Wnioski z poprzedniego badania, nie zostały potwierdzone. Stwierdziliśmy, że nadal nie ma dowodów na to, że telewizja, sama w sobie, powoduje ADHD lub jakiekolwiek problemy z uwagą u małych dzieci.
Naukowiec stwierdził też, by podchodzić z lekką dozą sceptyzmu do badań, które stawiają odważne wnioski. Zauważył również, że w poprzednim badaniu zabrakło wnikliwości by postawić tak odważną tezę.
Profesor Dixon dodał także, że cieszy się z wyników swoich badań, bo dzięki nim niektórzy rodzice będą mogli odetchnąć i przestaną czuć się winni temu, że pozwalają swoim dzieciom oglądać telewizję.
Czytaj także: Przekątna ekranu a odległość od telewizora – jak określić właściwą?
Wspomniane badania odnosiły się do badań przeprowadzonych w 2004 roku. W najnowszym badaniu zastosowano tzw. multiverse analysys (analizę regresji). Ta szczególna technika analizy polega na zadawaniu pytania na setki różnych sposobów by ustalić czy odpowiedzi są takie same.
Do ponownej analizy użyto zestawu danych National Longitudinal Survey of Youth 1979 (próba N = 2108). Dzięki temu udało się stworzyć 848 analiz, odpowiadających na pytanie czy wczesne oglądanie telewizji ma zły wpływ na dzieci. Zdecydowana większość wyników nie wykazała żadnego związku między tymi dwoma zjawiskami. 166 analiz (19,6%) przyniosło statystycznie istotny związek, ale według zespołu badaczy większość z nich wykorzystała wątpliwe wybory analityczne.
Ciekawe jest to, że dwa różne badania na tych samych danych dały zupełnie dwa różne wnioski. Wydaje mi się, że we wszystkim potrzebny jest umiar. Tyle albo aż tyle.
Źródło: https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0956797620971650
