Nowe badanie wskazuje, że cyberprzemoc powinna być traktowana jako negatywne doświadczenie z dzieciństwa (ACE) – trauma związana z długoterminowymi szkodami emocjonalnymi, psychologicznymi i fizycznymi.
W skrócie o cyberprzemocy wobec dzieci
- Cyberprzemoc jest szkodliwym doświadczeniem, wpływającym na zdrowie psychiczne młodzieży.
- Badanie wykazało, że różne formy cyberprzemocy mogą prowadzić do traumy.
- Ponad 30% uczniów na świecie doświadcza cyberprzemocy w dobie mediów społecznościowych.
- Najczęściej występujące formy cyberprzemocy to złośliwe komentarze i wykluczenie.
- Głównie dziewczynki silniej reagują na nękanie w sieci niż chłopcy.
Wielu osobom wydaje się, że tylko ekstremalne formy prześladowania (nękania) w sieci, takie jak groźby czy podszywanie się pod kogoś, mogą wyrządzić dużą szkodę. Wyniki badań kreślą bardziej niepokojącą rzeczywistość.
Nawet mniej widoczne czy pośrednie formy cyberprzemocy mogą być równie szkodliwe.
Ponad 30% uczniów na całym świecie doświadcza prześladowania. Sytuacja staje się dzisiaj o tyle poważniejsza gdyż cyberprzemoc jest coraz bardziej powszechna. Wszystko za sprawą mediów społecznościowych.
Badanie przeprowadzone przez Uniwersytet Florydy we współpracy z Uniwersytetem Wisconsin-Eau Claire zbadało związek między cyberprzemocą a traumą w na próbie 2697 uczniów szkół średnich i podstawowych w wieku 13-17 lat w USA.
Badacze analizowali związek między występowaniem 18 różnych typów cyberprzemocy, takich jak:
- Wykluczenie – bycie pominiętym w grupowym czacie np. na WhatsAppie
- Podszywanie się pod kogoś, czyli tworzenie fałszywych kont w mediach społecznościowych
- Stalkowanie
Wyniki opublikowane w najnowszym wydaniu czasopisma BMC Public Health pokazują, że cyberprzemoc jest znana jako poważny czynnik ryzyka PTSD (zespół stresu pourazowego, sic!). To co szczególnie zaskoczyło, to fakt iż wykluczenie i odrzucenie były równie traumatyczne jak jawne groźby (np. pobicia).
Każda forma cyberprzemocy, niezależnie od rodzaju, może prowadzić do znacznych traum u młodzieży.
Naukowców zaskoczyło, że nie ma jednej „najgorszej” formy cyberprzemocy – każda może wyrządzić podobne szkody. Nawet te, które wydają się mniej poważne, mogą prowadzić do trudnych emocji i poczucia zagrożenia.
To ważna lekcja: nie tylko skrajne przypadki zostawiają ślad. Liczy się to, jak młody człowiek przeżywa daną sytuację – jak wpływa ona na jego poczucie własnej wartości, bezpieczeństwo i relacje z innymi.
Najczęściej uczniowie doświadczali tzw. przemocy pośredniej – aż połowa z nich zgłosiła, że była celem:
- złośliwych komentarzy,
- plotek,
- celowego wykluczenia z grupowych rozmów.
9 na 10 uczniów (87%) doświadczyło przynajmniej jednej formy cyberprzemocy
Badania pokazują, że młodsze dzieci, zwłaszcza dziewczynki, silniej reagują na cyberprzemoc niż starsi uczniowie. Jednak to, jak często ktoś pada ofiarą przemocy w sieci, ma największy wpływ na poziom traumy – im więcej ataków, tym poważniejsze skutki.
Cyberprzemoc tłumaczy aż 1/3 różnic w poziomie objawów traumy wśród uczniów.
Na co zwrócić uwagę jako rodzic i nauczyciel?
Zmienione zachowanie dziecka, wycofanie się z kontaktów rówieśniczych, niechęć do telefonu czy nagłe emocjonalne reakcje po korzystaniu z internetu mogą być sygnałem, że coś jest nie tak. Warto rozmawiać z dziećmi, słuchać ich bez oceniania i upewniać się, że wiedzą, że mają w nas wsparcie.
Dlatego tak ważne jest, by dzieci miały wsparcie – w domu, wśród przyjaciół i w szkole. Silne relacje z równieśnikami i odporność emocjonalna mogą je chronić przed tym zjawiskiem.
Jako dorośli – rodzice, nauczyciele, opiekunowie – musimy umieć rozpoznawać oznaki traumy i reagować z empatią. Naukowcy zauważają, że jest potrzeba narzędzi i wiedzy, by zapewnić dzieciom bezpieczeństwo emocjonalne – nie tylko offline, ale i w sieci.
źródło: sciencedaily
