Na początku lat 50. ubiegłego wieku kiedy zaczęły pojawiać się pierwsze duże komputery, do wewnętrznego przechowywania danych i programów używały obrotowych bębnów magnetycznych. Do wprowadzania danych i przechowywania ich na zewnątrz służyły karty perforowane. W celu zabezpieczenia danych wykonywano kopie tych kart. Tym samym karty dziurkowane były pierwszymi nośnikami danych w przypadku których wykonywano kopie zapasową.

Narodziny taśmy magnetycznej

Taśma magnetyczna
Taśma magnetyczna

W 1951 roku została opracowana pamięć nieulotna w formie dużej otwartej rolki z taśmą magnetyczną i stała się pierwszą pamięcią masową do przechowywania danych. Przyczyniło się to do zwiększenia zainteresowania koncepcją kopii zapasowych. Pomimo tego, że karty perforowane były w użyciu od XVIII wieku i właściwie były ikoną, powoli jednak stawały się zbyt mało wydajne. Dlatego stopniowo od połowy lat 50. XX wieku były wypierane z rynku na rzecz taśm magnetycznych, które na jednej rolce mogły pomieścić dane z 10 tys. kart dziurkowanych. Dzięki temu taśma magnetyczna odniosła duży sukces na rynku i była bardzo popularna aż do połowy lat 80. Korporacje, instytucje, placówki naukowe i badawcze zaczęły korzystać z kopii zapasowych na taśmach. Pierwsze poważne zainteresowanie backupem pojawiło się na początku lat 60. za sprawą dużych korporacji, gdzie strategia kopii zapasowych stawała się wymogiem.

Rosnąca ilość magazynowania oraz przetwarzania danych spowodowana rozwojem technologii, wymuszała niejako konieczność zabezpieczenia ich. Taśmy magnetyczne stały się popularne ze względu na niski koszt ich napędu ale przede wszystkim z powodu niezawodności i skalowalności. Wszystkie te cechy napędów taśmowych sprawiły, że ich użycie w celach kopii zapasowej jest wciąż popularne nawet dzisiaj.

Pierwszy dysk twardy (HDD)

Kiedy w roku 1956 pojawił się na rynku pierwszy dysk twardy IBM 305 RAMAC, pojawiła się również nowa koncepcja kopii zapasowej tzw. disk to disk backup. Początkowo ze względu na wysoki koszt dysków i małą pojemność nie były one wykorzystywane do tworzenia kopii zapasowych.

Z biegiem czasu technologia dysków twardych stawała się coraz lepsza i bardziej dostępna finansowo aż do momentu kiedy firma Seagate w roku 1980 stworzyła pierwszy dysk 3.5 calowy. To był moment przełomowy na rynku. Produkcja dysków twardych po roku 1980 znacząco wzrosła i na rynku pojawiło się kilku nowych producentów. Konkurencja między firmami produkującymi dyski twarde umożliwiła znaczący rozwój tej technologi a tym samym wzbudziła zainteresowanie producentów komputerów. Już w roku 1983 wraz z pojawieniem się komputera IBM PC/XT, dyski twarde stały się standardowym elementem wyposażenia komputera osobistego.

Technologia macierzy dyskowych (RAID)

Ważnym wydarzeniem, które miało wpływ na rozwój systemów archiwizacji i backupu danych było wprowadzenie technologi macierzy dyskowych na początku lat 90. Technologia macierzy dyskowych (RAID) zwykle umożliwiała łączenie dysków w celu poprawy ich wydajności lub zwiększenia bezpieczeństwa, poprzez replikacje danych między dyskami. Dzięki technologi RAID przechowywanie danych na dyskach twardych stało się praktycznym i wygodnym rozwiązaniem.

Strategia korporacji dotycząca tworzenia kopii zapasowych była podyktowana ich bezpieczeństwem i zminimalizowaniem prawdopodobieństwa utraty danych. Jednakże kopie zapasowe tworzone przy użyciu dysków twardych nie zawsze gwarantowały bezpieczeństwo danych, ze względu na rozmaite ich awarie. Awariom ulegały macierze dyskowe lub pojedyncze dyski w nich pracujące. Początkowo kiedy dyski nie posiadały jeszcze funkcji monitorujących, najczęściej występującymi problemami były błędy odczytu/zapisu. Skutkowały pojawieniem się wielu nieczytelnych sektorów, które następnie mogły prowadzić do awarii mechanicznej dysku i wyłączenia go z macierzy lub całkowitego braku dostępu do danych. W takim przypadku ostatnim ratunkiem dla firm była próba odzyskania z nich danych.

Odzyskiwanie danych zaczęło mieć znaczenie za sprawą popularności pamięci masowych tj. wzrostu zapotrzebowania na pojemność dysków oraz przechowywania tam coraz częściej krytycznych danych dla przedsiębiorstw. Zwykle konieczność podjęcia próby odzyskania danych, była spowodowana brakiem kopii zapasowej lub jej uszkodzeniem. Pod koniec lat 90. dyski twarde stawały się coraz bardziej zaawansowanymi urządzeniami o coraz większych pojemnościach. Posiadały coraz bardziej rozbudowane oprogramowanie fabryczne, mechanizmy monitorujące i zabezpieczające dysk przed poważną awarią. Wraz z rozwojem technologii dysków twardych, ulepszano także systemy plików.

Obecnie dane przedsiębiorstw są zabezpieczane według ścisłych wymogów i strategii backupowych, często scentralizowanych i w pełni kontrolowanych. Dane replikowane są w różnych odległych od siebie lokalizacjach a systemy RAID oferują wysoką wydajność i zwielokrotnione bezpieczeństwo. Tym niemniej dane wciąż narażone są na błąd człowieka lub niszczycielskie żywioły natury takie jak powodzie czy pożary. Firmy odzyskujące dane to dzisiaj wysoko wyspecjalizowane i zaawansowane placówki techniczne oferujące możliwość odzyskania danych z macierzy RAID nawet w przypadku uszkodzenia dysków krytycznych, w których doszło np. do spalenia elektroniki, zalania powierzchni zapisu, zatarcia silnika czy uszkodzenia głowic.

Author

Uwielbiam nowe technologie oraz wszelkiego rodzaju gadżety (ale tylko te użyteczne). Pochłaniam nowości i ciekawostki związane z technologią. Uważam, że technologia może nam bardzo pomóc (o ile będzie używana z rozwagą). Na etacie programuję w JavaScript, w wolnej chwili cykam zdjęcia.

Skomentuj