Co może służyć do zapisywania danych? Choć najczęściej kojarzy się to z twardymi dyskami czy pendirve’ami, nie zapominajmy, że nośnikiem danych jest również DNA. Naukowcy z Harvard Medical School potrafią wykorzystać je bardzo efektywnie, nie tylko kodując informacje, ale osiągając przy okazji bardzo wysoką gęstość zapisu.

Człowiek dopiero niedawno odkrył potencjał DNA. Choć natura korzysta z tej metody zapisu od miliardów lat, podwójna helisa kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) została opisana przez zespół naukowców z Cavendish Laboratory w Cambridge dopiero w 1953 roku.

Prowadzone od tamtego czasu badania DNA są związane nie tylko z medycyną, ale również z biotechnologią, a jednym z kierunków badań jest wykorzystanie tego naturalnego nośnika do zapisania dowolnych danych. Jest to możliwe dzięki przekształceniu ich na zapis binarny, gdzie pary zasad odpowiadają zerom i jedynkom.

 

Testując możliwości przechowywania danych za pomocą DNA, naukowcy z Harvard Medical School zapisali w ten sposób 53 tys. słów, kilkanaście ilustracji i program komputerowy, osiągając zarazem rewelacyjną gęstość zapisu – w przeliczeniu 700 terabajtów na każdy gram DNA.